عوارض مربوط به دفع ادرار

بعضی از دارو‌های شیمی‌درمانی می‌توانند باعث حساسیت مثانه یا آسیب موقت یا دائم مثانه و کلیه‌ی شما شوند. معمولا قبل از آغاز و در طول انجام شیمی‌درمانی، پزشک شما از شما می‌خواهد تا آزمایش ادرار انجام دهید تا بفهمد که کلیه‌ها و مثانه‌ی شما در چه شرایطی به سر می‌برند.

بعضی از داروهای شیمی‌درمانی ممکن است باعث شود که رنگ ادرار تغییر کند (نارنجی، قرمز، سبز یا زرد) یا اینکه ادرار، بوی دارو بدهد. این وضعیت معمولا پس از گذشت 24 تا 72 ساعت رفع می‌شود.

نوشیدن مقادیر کافی آب در طول شبانه روز به تولید منظم ادرار و سالم ماندن کلیه‌های شما کمک می‌کند. خصوصا اگر از داروهایی استفاده می‌کنید که دارای اثرات منفی بر کلیه‌ها و مثانه هستند. علاوه بر آب، آبمیوه و نوشابه‌های بدون گاز، خوردن سوپ، آبِ گوشت، ژله و بستنی هم برای تامین آب، موثر هستند. گرچه قهوه و بطور کلی کافئین می‌تواند باعث کاهش ادرار شود، اما خوردن نوشیدنی‌های کافئینی هم بهتر از نخوردن مایعات است. 

در صورت هریک از موارد زیر، در اسرع وقت آن را به پزشک خود خبر دهید:

  • درد یا سوزش در طول ادرار،
  • تکرر ادرار،
  • وجود «احساس نیاز فوری به دستشویی»،
  • ناتوانی در دفع ادرار،
  • ادرار قرمز رنگ یا خونی،
  • تب،
  • لرز، خصوصا زمانی که بعث تکان خوردن شدید بدنتان شود.